1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakanın maliki olduğu taşınmazı satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptal ve tescile ya da tenkise karar  verilmesini istemiştir. Davalı, yurt dışından murise gönderdiği para ile taşınmazın satın alındığını, ancak miras bırakan adına tescil edildiğini, annesinin alım gücü bulunmadığını, iddiaların yerinde olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar  verilmiştir. Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.  Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ya da tenkis isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın maliki bulunduğu 128 parsel sayılı taşınmazın 1 nolu  bağımsız bölümünü 19.7.2000 tarihli akitle  davalı oğluna temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu olgu benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak,dava 40.000.00.-YTL değer gösterilmek suretiyle açılmış olup, keşfen saptanan değer üzerinden yargılama aşamasında harç ikmali suretiyle dava değeri yükseltilmiştir. Dava, davacının miras payı oranında kabulle sonuçlanmıştır. Öyle ise,harç ve vekalet  ücretine esas alınması gereken dava değeri,iptal konusu yapılan payla sınırlıdır ve bu bedel üzerinden takdir edilmelidir. O halde, taşınmazın saptanan tüm bedeli üzerinden fazla harç ve vekalet ücreti takdiri doğru değildir. Davalının bu hususa ilişkin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  24.2.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.