21. Hukuk Dairesi

Davacı   davalı işveren nezdinde 1.1.1999-31.12.2000 tarihleri arası çalıştığının tesbitine    karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan kurum  ve Y. Temizlik Gıda  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Dava, davacının  01.01.1999-31.12.2000 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, istek, tanık sözlerine dayanılarak kabul edilmiştir.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları E.A.ve H.Ö. ’in dönem bordrolarında ismi bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen tanıkların dışındaki ifadeleri hükme dayanak alınan davacı tanığı Muammer Duman ise, İ.Ü. Tıp Fakültesi Çocuk Bölümü Ana Bilim dalında memur olarak çalıştığını belirtmiştir. Ancak, davacının İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi’nin temizlik işinde davalı şirketlerin işçisi olarak çalıştığı iddia edilmiştir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olaylara dayanmamakta, soyut düzeyde kalmaktadır. Sosyal Sigortalar Kurumu’na verilen dönem bordrolarında kayıtlı davalı tanıklarından M.Ö. Ve D.Ç. Ile davacı tanıklarından H.Y. Ise, davacı aleyhine beyanda bulunmuşlardır. Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın içtihadı gereğidir.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu göz önünde tutularak, davacı ile aynı tarihte birlikte çalışan ve Sosyal Sigortalar Kurumu’na verilen dönem bordrolarında kayıtlı diğer tanıklar belirlenerek, bu tanıkların bilgilerine başvurmak ve gerektiğinde davacının tesbitini istediği tarihlerde temizlik işini yaptığını iddia ettiği İ. Ü. Diş Hekimliği Fakültesi’nin kayıtlarına geçmiş kişilerin bilgilerine başvurulmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalılardan Y.

T. Gıda San.

ve Tic. Ltd. Şti. ile Sosyal Sigortalar Kurumu’nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.