(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi

(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/15182 E.  ,  2013/2519 K.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1.Ülkemizde zeytin üretiminin en çok yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekar başına zeytin veriminin genelde ortalama 400-550 kg civarında olduğu yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin dava dosyalarından bilinmekte olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytinde verimin 650 kg olarak değerlendirme yapıldığı belirtilmiş ise de, ülke genelinde geçerli olan ortalamanın dikkate alınması ve böylece en fazla 550 kg verime göre hesaplama yapılıp bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2.Dava konusu taşınmazın köy merkezine, Bursa-Yalova, İstanbul anayoluna ve Orhangazi, Gemlik ilçe merkezlerine yakınlığı, üzerinde sanayi tesisi yapılabilme imkanı, bölgede ihracat yapan firmaların soğuk hava depolarının ve imalathanelerinin bulunması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %20 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %50 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3.Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının son cümlesi gereğince tescil hükmü kesin olduğundan işleminin yapılabilmesi için tapu müdürlüğüne derhal bildirilmesi gerekirken “Kararın kesinleşmesi halinde bir suretinin tapu sicil müdürlüğüne gönderilmesine” şeklinde karar verilmesi,

4.Kendisini davada vekille temsil ettiren davalılar yararına bir avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, her davalı için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmesi, Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edelerden davalılara iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.