2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm karşı dava, iştirak nafakası ve tazminat miktarları ile yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Dava dilekçesi ve duruşma günü davalı-karşı davacıya 28.06.2006 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı yasal on günlük cevap süresinden sonra 28.9.2006 tarihinde verdiği cevap dilekçesi ile karşılık dava açmış, bu davada boşanmanın eki niteliğindeki taleplerinin yanı sıra, boşanmanın eki niteliğinde olmayan aile konutuna şerh konulması (TMK.

194.ve eşin soyismini kullanma (TMK.

173.isteğinde bulunmuştur.

Aile konutu şerhi ve eşin soyismini kullanmaya dair karşılık dava için başvuru harcı yatırılmıştır. Mahkemece bu talepler yönünden ayrı ayrı peşin maktu harcın tamamlattırılmasından sonra (Harçlar Kanunu mad. 30-32) davacı-karşı davalının süresinde yapılan karşı davanın kabule şayan bulunmadığı (HUMK. 187/8 maddesi) ilk itiraz gözetilerek karşı davanın tefrikine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red hükmü kurulması doğru görülmemiştir.

3.Davalı-davacının kendisine tevdi edilen çocuk için takdir edilen iştirak nafakasının gelecek yıllarda artışı yönünde talebi olmasına(TMK. 182/3) rağmen bu konuda hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırıdır.