4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 19/06/2019 gün ve 2016/19983 Esas 2019/7782 Karar sayılı ilamında "dava dışı bankanın poliçeyi acente sıfatı ile yapmış olması ve TTK'nun 1439/2. maddesinin ilk cümlesindeki ihmal suretiyle beyan yükümlülüğüne uymama hali için tazminattan indirim gerektiğinin düzenlendiği gözetilmeden yapılan değerlendirme ile davanın tümünün reddine karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında davanın kısmen kabulü ile 57.240,00 TL tazminatın 11/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak Alanya 5. Noterliği'nin 14/02/2013 tarihli 4332 yevmiye nolu mirasçılık belgesindeki hisseleri oranında Nihat Özlü mirasçıları davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne uymamanın sonuçları, 6102 sayılı TTK'nun 1439/2. maddesinde, "rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim arasındaki oranı dikkate alarak sigorta tazminatını veya bedelini öder" şeklinde düzenlenmiştir.

TTK'nun 1439/2. maddesindeki açık ifadelerle, sigortalının ihmali ile beyan yükümlülüğüne aykırı davranılması halinin tazminattan indirim sebebi olduğu kabul edilmiştir.

Bu durum karşısında; davalı sigorta şirketi acentesi sıfatı ile sözleşmeyi yapan dava dışı bankanın poliçenin imzalanması sırasında uzun yıllar çalıştıkları müşterileri olan davacıların murisinin kanser hastası olduğunu bilebilecekleri, murisinin dış görünüşünden önemli bir rahatsızlığı olduğunun herkes tarafından anlaşılabileceği, davalı sigorta şirketi yetkililerinin davacıların murisinin kanser hastası olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun olamayacağı, aksinin T.M.K.

2.maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği ve yine de bu hususun muris tarafından açıkça poliçede belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Açıklanan hukuki ve maddi olgular karşısında; somut olaya göre, dava dışı bankanın poliçeyi acente sıfatı ile yapmış olması ve yukarıdaki açıklamalara göre TTK'nun 1439/2. maddesinin ilk cümlesindeki ihmal suretiyle beyan yükümlülüğüne uymama hali için yapılan %50 indirim oranının sigortalı aleyhine fazla olduğu ve sigortacının sorumluluğunun daha yüksek oranda belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yapılan değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre, yapılan bu indirimin teminat tutarı olan 120.000,00 TL üzerinden değil de, davacıların ödemiş olduğu kredi tutarı üzerinden yapılması da isabetli görülmemiştir.

3.Bozma ilamının neden ve şekline göre davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.