2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından ziynetler, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalının aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Bozmaya uyularak davalı-davacının yemin teklifi üzerine davacı-davalı bu teklifi kabul ve teklif edilen yemini eda etmiştir. Kat'i yemin esas davanın halline müessir olan bir fiilin ispatı olup kesin delildir. (HUMK. m.344) Bu durumda davalı-davacı ziynetlerle ilgili iddiasını kanıtlayamamış demektir. O halde davalı-davacının ziynetlerle ilgili isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3.Davacı-davalı koca tarafından açılan ilk boşanma davası, boşanmayı gerektiren ağırlıkta bir olayın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.Sözü edilen davada dinlenen bir kısım tanıkların beyanlarında geçen şiddet olayından sonra, tarafların barıştıkları anlaşılmaktadır.Dolayısıyla manevi tazminatı gerektiren dövme olayından dolayı davalı-davacının eşini affettiği kabul edilmelidir. Affedilen olaylara dayanılarak manevi tazminat talep edilemez. Fiili ayrılık süresi içinde kocadan kaynaklanan manevi tazminatı gerektiren yeni bir hadisenin varlığı da ortaya konulamamıştır.O halde davalı-davacının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.