2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, ziynetler ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Davacı koca davalı kadınla davadan önce barışma girişiminde bulunmuş kadından kaynaklanan kusurları affetmiş en azından hoşgörüyle karşılamıştır. Bu olaylardan sonra kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamıştır. * Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3.Davacı kocanın Türk Medeni Kanununun 174. maddesine dayalı maddi ve manevi tazminatlar hakkındaki talebiyle ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

4.Davacı kocanın ziynetlere yönelik istemi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nisbi harca tabidir. Bu konuda başvurma harcı yatırılmıştır. Davacıya dava değeri üzerinden nisbi harcı tamamlaması için süre verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.