2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle *tarafların Demirci Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 9.8.2007 tarihinde kesinleşen 2007/105 karar sayılı kararı ile boşanmış olmaları nedeniyle, davacı-davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayanılarak hükmedilen tedbir nafakasının, boşanma kararının kesinleştiği tarihe kadar devam edeceğinin tabi olmasına göre; tarafların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların daha sonra 8.8.2007 tarihinde açılan boşanma davası sonucu Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde yer alan sebeple boşanmalarına karar verildiğine ve karar kesinleştiğine göre, davalı-davacı koca’nın boşanma davasının konusu kalmamıştır.Bu husus gözetilerek; boşanma talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması doğru görülmemiştir.

3.Davalı koca tarafından açılan birleşen boşanma davası reddedildiği halde boşanmanın fer’isi niteliğinde olan manevi tazminata (TMK. 174/2.) koşullarının varlığı halinde ancak boşanma kararı verildiği takdirde, hükmedilebileceği gözetilmeden davacı-davalı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi tarafların kesinleşen ilamla Türk Medeni Kanununun 166/3. madde uyarınca anlaşmalı olarak boşandıkları ve bu davada mali haklar konusunda da anlaştıkları gözönüne alınmadan kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddeye dayalı manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

4.Boşanma davasının reddi nedeniyle davacı-davalı yararına vckalet ücreti takdiri gerektiğinin gözetilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.