2. Hukuk Dairesi

 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-davacı kadının düzenli ve sürekli bir gelirinin bulunmadığı, ücret karşılığı bir ilkokulda derslere girdiği ve asgari ücret seviyesinin altında bir gelire sahip olduğu dosya içindeki bilgi ve belgelerle sabittir. Buna karşılık davacı –davalı koca uzman çocuk doktorudur.

Boşanma davası açılınca hakim davanın devamı süresince, gerekli olan özellikle eşlerin barınmasına ( TMK. md. 176/1) ve geçimine ( TMK. md. 185/3 ) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re’sen) olmak zorundadır. Ayrıca kadının kocaya göre daha ağır kusurlu olmadığı ve yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına , nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktar tedbir ve yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.