2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün * temyiz eden davalı vekili Av. O.. D.. K.. geldi. Karşı taraf vekili tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tefhim edilen kısa kararda “ 5000 YTL. manevi, 7000 YTL. maddi tazminata” hükmedilmesine karşılık gerekçeli kararda “5000 YTL. maddi ve 7000 YTL. manevi tazminata” hükmedilmekle çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.3-Davacı kadın davalı kocada kaldığını ileri sürdüğü ziynetler ve 500 YTL. nakit para nedeniyle 2500 YTL. alacak talep etmiş ve bu miktar üzerinden harcını tamamlamıştır. Ziynetler nedeniyle talep edilen miktar 2000 YTL.’dir.Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesine aykırılık oluşturacak şekilde talebin aşılarak 2260 YTL. üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş olması da bozmayı gerektirmiştir.

4.Kabule göre de; ziynetler yönünden hüküm altına alınan bedele tefhim edilen kısa kararda fazlaya ilişkin taleplerin reddine şeklinde karar verilerek faiz isteğinin reddedilmesine karşılık, gerekçeli kararda dava tarihinden faize hükmedilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.