2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı koca, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayanarak boşanma davası açmış, davalı da, aynı hukuki sebebe dayanarak karşı boşanma davası açmıştır. Taraflar yargılama sırasında boşanma ve mali sonuçları ile çocuğun durumu hususunda aralarında anlaşmışlardır.

Mahkemece bozmadan önceki ilk hükümde, “davacının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer’ilerine” karar verilmiş, bu hüküm davalı-karşılık davacının temyizi üzerine Yargıtayca “karşı boşanma davası yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmuş, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuştur. Bozmaya uyulduğu ve mahkemece taraflar arasında düzenlenen protokolün karşı davayı da kapsadığı kabul edildiğine göre, her iki boşanma davasının da kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmelidir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.