2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Olayları anlatmak taraflara hukuki niteleme hakime aittir. Genetik baba olduğunu ileri süren davacı M.. ile çocukların kayden annesi olduğu görülen davacı A..; H.. ile A..'nın evliliği içinde doğan küçükler A..D.. ve M..H..'ın babasının davacı M.. olduğundan bahisle soybağının reddi isteminde bulunmuşlardır. Davacı anne A..'nın soybağının reddi davasını kendi adına asaleten, çocukları adına velayeten açmış olduğu görülmektedir. Koca, soybağının reddi davasını açarak babalık karinesini çürütebilir. Çocukda dava hakkına sahiptir. (TMK.m.286) Soybağının reddi davasının anne tarafından kendi adına açılması mümkün olmadığından, davacı anne A..'nın kendi adına açtığı dava ile Türk Medeni Kanununun 291. madde koşulları oluşmadığından genetik baba olduğunu ileri süren davacı M..'nın davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı anne A..'nın velayeten açtığı soybağının reddi davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Soybağının reddi davası çocuk tarafından açılabilir (TMK.m.286/2) ise de, davacı Ayla ile çocukları olan küçük A..D.. ve M.. H.. arasında menfaat çatışması olmakla (TMK.m.426/2) adı geçen küçüklere kayyım atanması sağlanarak, duruşmaya çağrılıp gösterdikleri takdirde delilleri toplanıp, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.