2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından tedbir ve yoksulluk nafakası, çocuk için hükmedilen nafaka, vekalet ücreti yönünden, davalı-karşı davacı (koca) tarafından da, kadının boşanma davası, velayet, nafaka, manevi tazminat ve tefrik kararı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine davalı-karşı davacı kocanın tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların ortak çocuğu Merve’nin 17.4.2005 tarihinden beri anne yanında bulunduğu toplanan delilerden anlaşılmaktadır. Çocuk için bu tarihten itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, karar tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, herhangi bir işi ve geliri olmayan *davacı-karşı davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

4.Davacı-karşılık davalı kadının boşanma davası kabul edildiği halde, yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi de doğru bulunmamıştır.