2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * ortak çocuklar için hükmedilen nafakanın, dava tarihinden boşanma kararının kesinleşmesine kadar ki bölümünün tedbir, bu tarihten sonrası içinde iştirak nafakası niteliğinde olmasına, gelecek yıllarda artışa ilişkin hükmün sadece iştirak nafakası için geçerli bulunmasına (TMK. md.182/3) göre davacı-karşılık davalı kocanın aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-karşılık davacı lehine “evin ortak giderlerini karşılamak amacıyla” Türk Medeni Kanununun 169. maddesi gereğince takdir edilen 300 YTL. nin bir defaya mahsus olmak üzere mi, yoksa aylık irat şekilde mi takdir edildiği hükümde belirtilmemiştir. Bu durum infazda duraksama yaratacak niteliktedir. İnfazda duraksamaya yol açar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3.Davacı-karşılık davalı kocanın maddi tazminat isteği boşanmanın eki niteliğinde olmayı nisbi harca tabidir. Davacı-karşılık davalı başvurma harcını yatırdığına göre, nisbi harç noksanlığının Harçlar Kanununun 30 – 32 maddeleri uyarınca tamamlattırılması ve hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken açıklanan yönde işlem yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.