2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı tarafından tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı tanıklarının beyanlarında geçen davacının maruz kaldığı şiddet olayından sonra davacının babası evine döndüğü, tarafların burada iki ay kadar birlikte yaşadıkları, davalının bu süre zarfında da evlilik birliğine ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediği toplanan delillerden anlaşılmaktadır.Şiddet olayından sonra, taraflar bir araya gelip bir süre birlikte yaşadıklarına göre davacının bundan önceki şiddete ilişkin olaydan dolayı eşini affettiği en azından hoşgördüğü kabul edilmelidir. Hoşgörüyle karşılanan olaylar manevi tazminata esas alınamaz. Bu husus gözetilmeden davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3.Davacının çalıştığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır.Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları davacı yararına oluşmamıştır. Davacının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.