2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davalının davayı kabulü sonuç doğurmaz.(TMK.md.184/3)  Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı  Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2.Temyize hasren yapılan incelemeye gelince;  a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-İlk eşinden  olan oğlunun evliliğine müdahalesine tepkisiz kalan davacı kadın kusurlu ise de; davalı koca tarafından 23.11.2007 tarihinde ihtar çekilmekle davacı kadının kusuru affedilmiş, en azından hoşgörü ile karşılanmıştır. Öte yandan yoksulluk nafakasında nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz.(TMK.md.175/2)  Davacı kadının boşanma sonucu yoksulluğa düşeceği ve Türk Medeni Kanununun 175/1. maddesi koşullarının davacı kadın yararına gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle yoksulluk nafakası hakkındaki isteğin kabulü ile uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde isteğin reddi usul ve yasaya aykırıdır