2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kocanın boşanma davası, kusur, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden bir kısım tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra evlilik birliğinin devam ettiği, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kadının eşini ve ailesini istemediğini söyleyerek ortak konutu terk etmesine karşılık birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı-davalı kocanın eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez. Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı-davalı kocanın maddi ve manevi tazminat istemenin bu sebeple reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3.Boşanma sonucu davalı-davacı kadının yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi usul ve yasaya aykırıdır.