2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kadının boşanma davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Yapılan soruşturma, toplanan delillerle *davalı-davacı kocanın eşine sürekli hakaret ettiği ve şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadının boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde  (TMK.md. 166/1 yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2.Davacı-davalı kadın dava dilekçesi ile başvurma harcını yatırarak evlilik birliği içinde edinilen mallara katkı nedeniyle tazminat talebinde bulunmuştur. Bu talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nisbi harca tabidir. (Harçlar Kanunu md. 30-32) Peşin nisbi harç ikmal edilerek, davacının bu isteği yönünden davanın tefrik edilip, boşanma davasının sonucunun beklenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekir. Bu hususun gözetilmemesi doğru görülmemiştir.