2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davacı-karşılık davalı koca tarafından; tedbir nafakaları, davalı-karşılık davacı kadın tarafından ise kocanın boşanma davası ve birleşen nafaka artırımı davası yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 11.05.2010 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşılık davacı S. G..ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşılık davalı U. G.. ile vekili A. A..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadına verilen tedbir nafakasının kaldırılması yönünde davacı-davalı koca tarafından harcı yatırılmak suretiyle usulüne uygun açılmış bir dava bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı-karşılık davalı kocanın 16.12.2008 tarihli dilekçe ile kendisi için istemiş bulunduğu tedbir nafakası yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

3.Dava, münhasıran onur kırıcı kavranış nedeni ile boşanmaya ilişkindir. Onur kırıcı davranış nedeniyle boşanmaya karar verilebilmesi için (TMK.md.162) her türlü onur kırıcı davranış değil, ağır derecede onur kırıcı bir davranışın gerçekleşmesi gerekir. Toplanan delillere göre, mahkemece onur kırıcı davranış olarak kabul edilen maddi vakıaların bu nitelikte bulunmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında Türk Medeni Kanununun 162.maddesine dayanılarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.