2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur tespiti, nafakalar, tazminatlar ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece “boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu” kabul edilmiş ise de, davalının eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve evden kovduğu anlaşılmaktadır.Davacının herhangi bir kusuru kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu duruma göre davalının tam kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, davacıyla eşit kusurlu sayılması ve Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2. maddesi koşulları kadın lehine oluştuğu halde, davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

3.Davacının düzenli ve sürekli bir gelirinin ve malvarlığının  bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir edilmesi gerekirken, bu isteğin reddedilmesi de doğru değildir.

4.Türk Medeni Kanununun 169. maddesi gereğince davacı lehine “dava tarihinden” geçerli olacak şekilde tedbir nafakası takdiri gerekirken, tedbir nafakasının  buna ilişkin ara kararının verildiği 5.2.2009 tarihinden başlatılması da usul ve yasaya aykırıdır.