2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, manevi tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası ile ziynetler yönünden, davalı tarafından da boşanma davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı için 09.03.2009 tarihinde ara kararıyla takdir edilen tedbir nafakasının dava tarihinden geçerli olacağının tabii bulunmasına göre, davacının bu yöne ve tedbir nafakasının miktarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacının, ziynet eşyalarına ilişkin temyizine gelince; Davacı, dava dilekçesinde "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu durumda dava konusu ziynetlerle ilgili davacıya, karşı tarafa yemin teklif etme hakkının olduğu hatırlatılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3.Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davacı tanıklarının, davacıdan aktardıkları olaylar sabit kabul edilemez.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı  Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.