2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşine fiziksel şiddet uygulayan, hakaret eden, güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı kocanın bu davranışlarına karşılık, davalı kadının da eşiyle, aynı odada birlikte kalmaktan kaçındığı ve kendisini ziyarete gelen eşini hastaneden kovduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu kusurlu davranışlara göre; davalı kadın da kusurlu olmakla birlikte; davacı koca daha ağır kusurludur. Az kusurlu olan davalının boşanma isteğine karşı çıkması, hakkın kötüye kullanılması (TMK.m.2) niteliğindedir. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Davacı kocanın boşanma davasının kabulü yerine, yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.