2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm manevi tazminat, nafakalar ve ziynet eşyaları ile çeyiz eşyaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 28.6.2007 tarihli celsede davacı kadın lehine taktir edilen tedbir nafakasının boşanma kararının kesinleşme tarihine kadar devam edeceğinin tabii bulunmasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacı kadın, dava dilekçesinde ziynet ve eşya talebinde de bulunmuştur. Bu istek, boşanmanın eki niteliğinde değildir. Başvurma harcı alınmıştır. Nispi harç tamamlattırılarak (Harçlar Kanunu madde 30-32), deliller bu çerçevede değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.