2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşılık davalı kocanın boşanma davasının reddine ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-karşılık davacı kadının temyiz itirazına hasren yapılan incelemede;

a)Davalı-karşılık davacı kadın 13.02.2006 tarihli karşılık dava dilekçesinde nafaka isteminde de bulunmuştur. Karşı davacının bu istemi peşin nispi harca tabidir. Karşılık dava dilekçesi ile alınan başvuru harcı, dava dilekçesinde yer alan bütün istemleri kapsar. Karşılık davacının nafaka istemine ilişkin peşin nispi harç tamamlanmadan (Harçlar Kanunu m.30-32) yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

b)Davalı-karşılık davacı kadının aile konutu şerhi konulmasına yönelik davasının reddine dair kararda gerekçe bulunmamaktadır. Kararda sadece iddia ve savunmanın özeti ile kocanın açmış olduğu boşanma davasının gerekçesine yer verilmiştir. Karşılık davaya yönelik deliller tartışılmamış, ret ve üstün tutma sebepleri gösterilmemiş, vakıalarla ilgili herhangi bir tespitte de bulunulmamıştır. Hükmün, hangi delillere dayanılarak verildiği ve hangi olayların sabit kabul edildiği kararda belirtilmemiştir. Mahkeme kararı bu haliyle Anayasanın "bütün mahkemelerin her türlü" kararları gerekçeli olarak yazılır şeklindeki 141/3.maddesine ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun madde 388/3.hükmüne aykırıdır.