2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından reddedilen ziynet eşyası alacağı yönünden, davalı koca tarafından ise kadının kabul edilen boşanma davası ve fer’ileri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

Davacı kadın, ziynet eşyalarını ev alımı için kocasına verdiğini, kocasının da bozdurup ev alımına sarfettiğini; ziynetlerin veya bedelinin iade edilmediğini; davalı koca ise, kadının ortak konuttan ayrılırken ziynetlerini yanında götürdüğünü iddia ve savunmuştur.

Bu iddia ve savunma karşısında ziynetlere yönelik davada ispat yükü davacı kadına düşmektedir. Davacı, ziynetlerin veya bedelinin iade edilmediğini toplanan diğer delillerle ispat edememiştir. Ne var ki kadın dava dilekçesinde açıkça “yemin” deliline de dayanmıştır. (HUMK.md.337-354) O halde davacı kadının yemin teklif hakkı hatırlatılmak, yemin teklif ettiği ve koca da davacı kadının yemin teklifini kabul ettiği takdirde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 337-343. maddelerinde gösterilen usulde davalıya yemini yaptırılarak; gerçekleşen sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.