2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Davalı-davacı kocanın terk hukuksal nedenine dayalı bir davası bulunmamaktadır. Davalı-davacı koca 27.11.2006 tarihinde Nazilli Aile Mahkemesinin 2006/120-48 D.iş dosyası ile kadını müşterek haneye davet etmiş; böylece önceki olayları affetmiş, en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Bu tarihten sonra davacı-davalı kadından kaynaklanan yeni bir olayın varlığı da kanıtlanmamıştır. Bu durumda, davalı-davacı kocanın davasının reddi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2.Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı-davacı kocanın eşini istemediğini söylediği, evden kovduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadının davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.