2. Hukuk Dairesi

Taraflr arasındaki boşanma ve nafaka davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine hakaret ettiği, eşini baba evine bıraktığı ve ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, buna karşılık davalı-davacı kadının da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca daha fazla kusurludur. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davalı-davacı kadının da az da olsa kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup davalı-davacı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK.md.438/son) ve davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda 1.bentte açıklandığı gibi davalı-davacı kadın boşanmaya sebep olan olaylarda eşit veya daha fazla kusurlu olmadığı halde;mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilip, bu kusur belirlenmesine bağlı olarak davalı-davacı kadının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.