2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Davalı kocanın harcı ve kaydı bulunmayan katılma yoluyla temyiz dilekçesinin incelenmesine yer olmadığına,

2.Davacı kadının temyizine hasren yapılan incelemede; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemenin de kabulünde olduğu gibi boşanmaya neden olan olaylarda davalı kocanın tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazları yersizdir. b-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir. c-Mahkemece ziynetlerin kayınvalidede kaldığı belirtilerek istem husumetten ret edilmiştir. Ancak davalı kocanın cevap dilekçesinde ziynetlerin ayrı ev açmak için satıldığı ve kullanıldığını savunması karşısında ziynetlere yönelik davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır.