2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda eşine şiddet uygulayan, hakaret eden ve evden kovan davalı kocanın ağır kusuru yanında eşine hakaret eden ve sık sık evi terk eden davacı kadının da kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Toplanan delillerden davacının Milli Eğitim Müdürlüğünde memur olarak çalıştığı, düzenli gelirinin ve evinin bulunduğu, davalının ise maaşı dışında gelirinin olmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol Açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir.Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.