2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebine dayalıdır. İlk boşanma davası davalı tarafından 13.9.2004 tarihinde açılmış, "..kocadan kaynaklanan geçimsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle dava reddedilmiş, karar 11.5.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Bu dava ise koca tarafından 15.5.2009 tarihinde açılmıştır. Fiili ayrılık süresi içinde davacı koca tarafından, 5.5.2005 tarihinde açılan, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayanan boşanma davası da "sûbut bulmadığından" reddedilmiştir. İlk ret kararının kesinleşmesinden sonra tarafların biraraya gelmedikleri, geçen üç yıllık süre içinde ortak hayatın, her iki tarafın ortak kusurlarıyla yeniden kurulamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda fiili ayrılıkta tarafların ikisi de kusurlu olup, birinin kusurunu, diğerinden ağır kabul etmek mümkün bulunmamaktadır. Hal böyleyken, ilk davadan önceki olaylar esas alınarak davacının ağır kusurlu kabul edilmesi, bunun sonucu davalı yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunması doğru bulunmamıştır.