2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından boşanmaya ilişkin asıl dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı-davalı (koca) tarafından delil olarak sunulan mektuplar tarafların evlenmelerinden öncesine aittir. Bu mektuplar kadın tarafından muhafaza edilmiş değildir. Davalı-davacının, evlenmesinden sonra aynı şahsa mektup gönderdiğine ve eşinin güvenini sarsıcı davranışlarda bulunduğuna ilişkin delil bulunmamaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.