2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Davacı koca evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK.md.166/1-2) hukuki nedenine dayalı olarak açtığı davada tanık bildirmemiş;, geçimsizliği ve davalı kadının kusurlu olduğunu kanıtlamayı sağlayan başkaca delil de sunmamıştır. Eylemli olarak ayrı yaşama Türk Medeni Kanununun 166/son maddesindeki diğer koşullarla birlikte gerçekleşmiş olmadıkça; Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine dayalı boşanma davası için  tek başına boşanma kararı vermeye yeterli değildir. Davacı kocanın kanıtlanamayan boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1)  geçimine, (TMK md.185/3)  malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215)  ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek: dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın   yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı  gerektirmiştir.

3.Davalı anne yanında kalan müşterek çocuk için dava tarihinden  geçerli olarak tedbir nafakasına (TMK.md.169) hükmedilmesi gerekirken, tedbir nafakasının başlangıç tarihinin açıkça gösterilmemiş olması da doğru olmamıştır.