2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, koca lehine hükmedilen manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden  temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davalı (kadın) tarafından 25.10.2007 tarihinde bağımsız olarak açılan ve sonuçlanan boşanma davasında, Yargıtay bozma kararına uyulmak suretiyle "davalı koca tam kusurlu bulunarak" tarafların boşanmalarına karar verilmiş, Bafra 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2010/629 esas, 2011/179 karar sayılı bu kararı, Yargıtay denetiminden geçerek 29.12.2011 tarihinde kesinleşmiştir. İş bu dava, koca tarafından kadının davasının devamı sırasında 03.02.2009 tarihinde açılmıştır. Davacı, bu davada dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaları, kadın tarafından açılan davada savunmasının dayanağı olarak göstermiş ve haklı bulunmamıştır. Davacının tam kusuruyla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı kesin hükümle saptandığına göre, bu husus nazara alınmadan, "tam kusurlu" olan davacı yararına manevi tazminata (TMK. m. 174/2) hükmolunması usul ve yasaya aykırıdır.

2.Davalı (kadın) tarafından açılan ve sonuçlanan boşanma davasında lehine aylık 200 TL. yoksulluk  nafakası tayin ve takdir edildiği, bu kararın kesinleştiği anlaşıldığına  göre, iş bu davada bu defa "davalının yoksulluk nafakası talebinin şartlarının oluşmadığı" belirtilerek reddine karar verilmesi, aynı taraflar arasında yoksulluk nafakasıyla ilgili birbirine mugayir (aykırı) iki ayrı hüküm tesisi anlamına gelir. Kadının açtığı boşanma davasında, yoksulluk nafakasına ilişkin yasal şartların mevcut olduğu kabul edilerek, lehine aylık irat şeklinde kararda gösterilen miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmişken kocanın açtığı davada bu defa yoksulluk nafakasının şartlarının bulunmadığının kabulü, kesin hükmün taraflar bakımından "bağlayıcılık" vasfını ortadan kaldırır. O halde, yoksulluk nafakasıyla ilgili, kadının açtığı davada bu hususta karar verildiğinden bu davada ayrıca karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir. Bu hususun gözetilmemiş olmasıda doğru bulunmamıştır.