2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşılık davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, iştirak ve yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden, davalı-karşılık davacı (koca) tarafından da; yoksulluk ve iştirak nafakaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, boşanmada taraflar eşit oranda kusurlu kabul edilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-karşılık davacı (koca)’nın evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği ve uzun zamandır bir başka kadınla ilişkisinin olduğu, bu suretle sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, davacı-karşılık davalı (kadın)’ın ise, kocasına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-karşılık davacının daha fazla, davacı-karşılık davalının ise kocaya oranla daha az kusurlu kabul edilmesi, buna bağlı olarak da kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, tarafların eşit kusurlu kabul edilerek davacı-karşılık davalının tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

3.Müşterek çocuklardan Şefika, 15.06.1991 doğumlu olup, karardan önce ergin olmuş ve ana ve babanın velayetine tabi olmaktan çıkmıştır. Bu husus gözetilmeden bu çocuğun velayetinin düzenlenmesi ve bu çocuk için anne yararına iştirak nafakası takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.