2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.09.2012 günü temyiz eden davalı H..A..ile vekilleri gelmediler. Karşı taraf davacı C.. A..ile vekilleri Av. Z.. K..ve Av. M..K..geldiler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle istinabe talebini yerine getirecek olan yabancı ülke adli makamının, takip edilecek yöntem ve usul bakımından kendi ülkesinin kanun hükümlerini uygulayacağının tabii ve dinlenmemiş olan yurt dışındaki tanıkların da bu sebeple beyanlarının alınamamış olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı lehine hükmolunan manevi tazminata esas alınan, tanık S..’ın ifadesinde geçen kadının eşine yönelik hakaret içeren sözlerinden sonra evlilik birliğinin uzunca bir süre devam ettiği, hatta tarafların 03.09.2007 doğumlu çocuk sahibi oldukları; dolayısıyla davacı kocanın, kadının bu davranışını affettiği, en azından hoşgörü ile karşılamış sayılması gerektiği anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar nedeniyle manevi tazminata hükmedilemez. Evlilik birliğinin devamı süresince davalı kadından kaynaklanan davacı kocanın kişilik haklarına saldırı niteliğinde başkaca maddi bir hadisenin varlığı da kanıtlanamadığına göre, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları koca lehine oluşmamıştır. Bu bakımdan davacı kocanın manevi tazminat isteğinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.