2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kocanın birleşen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ile nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda her iki tarafın kusurlu davranışları bulunsa da "davalı-davacı kocanın eşine şiddet uyuladığı, hakaret ettiği, kadının aracına zarar verdiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı-davalı kadının ise, eşine hakaret ettiği, eşyalarını çöpe attığı, koca ve ailesini küçümsediği anlaşılmaktadır. O halde evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı-davacı koca daha ziyade kusurludur. Mahkemece, tarafların eşit kusurlu bulunduklarına yönelik tespit yerinde değil ise de, davalı-davacı kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olup davacı-davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md.438/son) karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanmaya neden olaylarda davalı-davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK.md.174/1-2) reddine karar verilmesi de doğru olmamıştır.