2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki birleştirilen boşanma davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davacı-davalı kadının sadakatsiz davranışlarına karşılık, davalı-davacı kocanın da bağımsız konut teminine yanaşmadığı, eşini baba evine yolladığı eşini arayıp sormadığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı kadın daha ziyade kusurlu ise de davalı-davacı koca az da olsa kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz veya az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu eşin dahi dava hakkı bulunmamaktadır. Ancak böyle bir durumda boşanmaya karar verilebilmesi için az kusurlu eşin davaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, evlilik birliğinin devamında, eş ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış bulunmalıdır (TMK.md.166/2). Olayda davalı-davacı koca az da olsa kusurlu olup, evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir hukuki yarar kalmamış, Türk Medeni Kanunu 166/2 maddesinin koşulları gerçekleşmiştir. Öyleyse davacı-davalı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru bulunmamıştır.