2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı koca tarafından kusur tespiti, manevi tazminat, nafaka ve değer artış payı alacağı yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur tespiti, tazminatlar ve yoksulluk nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece; taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karara verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın eşine mirasbırakanından kalan miraspayını bir an önce alması ve kürtaj olması konusunda baskı uyguladığı, hakaret ve tehdit ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, buna karşılık davalı-davacı kadının ise internet iletişimi yoluyla güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davalı-karşı davacı kadının az da olsa kusurlu olduğu gerçekleştiğine ve davacı-davalı kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanunun 166/2.maddesindeki boşanma koşulları da oluştuğuna göre, verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup; davalı-karşı davacı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md.438/son) karar verilmesi gerekmiş ve tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı koca ağır kusurludur. Durum böyleyken, davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin; taraflar eşit kusurlu kabul edilmek suretiyle, kusur belirlemesine bağlı olarak reddi doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacı-karşı davalı koca; değer artış payı alacağı talebinde de bulunmuştur. Mahkemece harcı yatırılarak açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; davacı-davalı koca temyiz dilekçesinde 13.08.2009 tarihli bu talebe ilişkin başvurma harcı ve nispi peşin harcın ödendiğine ilişkin harç makbuz suretini sunmuştur. Bu hususun hadise şeklinde incelenerek, harcın ödenmiş olduğunun tespiti halinde, bu talebe ilişkin davanın ayrılması hususu da düşünülerek, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.