2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davaların birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (koca) tarafından , kendi boşanma davasının reddi, kadının kabul edilen ziynet alacağı davası ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle lehine yoksulluk nafakası ödenmesine karar verilen davacı-karşı davalı (kadın)'ın iştirak nafakasından sorumlu tutulamayacağının anlaşılmasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden; davacı-karşı davalı (kadın)’ın, eşine hakaretlerde bulunduğu anlaşılmaktadır. Kocanın davası yönünden Türk Medeni kanununun 166/2.maddesi koşulları oluşmuştur. Kocanın davasının da kabulü gerekirken, reddi doğru olmamış ise de, kadının davasında verilen boşanma hükmü taraflarca temyiz edilmeyip kesinleşmekle, kocanın davası konusuz kalmıştır. Konusuz kalan bir dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerekmekle birlikte; bu davayı açanın dava açmakta haklı olup olmamasına bağlı olarak yargılama gideri ve varsa vekalet ücretiyle ilgili hangi tarafın sorumlu tutulacağına da karar verilmesi gerekir. Bu nedenlerle mahkemece konusuz kalan davalı-davacı kocanın boşanma davası hakkında açıklanan çerçevede bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.