2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi yönünden; davalı koca tarafından ise; ziynet alacağının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davacı kadının temyizinin incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma kararının hüküm fıkrasına sıkı sıkıya bağlı gerekçesinde, tarafların eşit kusurlu olduğunun kabul edilip hükmün kesinleşmiş olmasına ve eşit kusurlu eş yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminata hükmedilemeyeceğinin de tabii bulunmasına göre; yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı kocanın temyizinin incelenmesine gelince;

Davacı kadın dava konusu ziynetlerinin koca tarafından bozdurulup harcandığını ileri sürmüştür. Bu açıklamaları karşısında davacı; ziynetlerin kocası tarafından bozdurulup harcandığını ispat etmelidir. Davacı tanıklarının bu hususa ilişkin anlatımları, davacının kendilerine anlattıklarının aktarılmasından ibaret olup, sabit kabul edilemez. Davacı iddiasını gösterdiği delillerle usulünce kanıtlayamamıştır. O halde, ziynetler yönünden açılan davanın reddi gerekirken; yetersiz gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.