2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davalı-davacı kocanın güven sarsıcı davranışlar içine girdiği ve eşine hakaret ettiği; buna karşılık davacı-davalı kadının da kocasına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların evlilik birliğinin iki tarafın açıklanan kusurlu davranışlarıyla temelinden sarsıldığı, ancak bu sonuca ulaşılmasında davalı-davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Her iki tarafta boşanma isteğiyle dava açtığına göre, evliliğin devamında taraflar için bir yarar kalmamış ve davalı-davacı kocanın boşanma davası bakımından da Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleşmiş olduğu görülmektedir. Durum böyleyken, mahkemece boşanmaya davalı-davacı kocanın davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle reddi doğru olmamıştır.