2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından da; "eşit kusurlu" kabul edilmesine ilişkin gerekçesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı (koca)'nın temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-karşı davacı (kadın)'ın temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece uyulan bozma kararında "davacı-karşı davalı kocanın eşine sürekli fiziki şiddet uyguladığı ve evden kovduğu, kadının ise, kocasının boğazını sıkıp yüzünü tırmaladığı" sabit kabul edilmiş, gerçekleşen bu olaylara göre boşanmada davacı-karşı davalı (koca), kadına göre "daha ağır kusurlu" görülmüştür. Bozma kararına uyulduğuna göre, belirlenen bu kusur durumu bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak teşkil eder. Öyleyse boşanmada "daha az kusurlu" olan davalı-karşı davacı (kadın) yararına, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, "eşit kusurlu" olduğundan bahisle manevi tazminat isteğinin reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.