2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davası ile nafaka davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından her iki boşanma davası ve birleşen nafaka davası yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise tazminat miktarları, nafaka davası ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Yapılan tahkikat ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın eşine fiziki şiddet uyguladığı ve aşağılayıcı sözler söylediği; buna karşılık davalı-davacı kadının da eşine hakaret edip, annesiyle birlikte fiziki şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliği temelinden sarsılmıştır. Bu sonuca ulaşılmasında tarafların ikisi de kusurlu olup birinin kusurunun diğerinden ağır olduğu söylenemez. Taraflar eşit kusurludur. Bu durumda davacı-davalı kocanın boşanma davasında Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki koşullar oluşmuştur. Hal böyleyken boşanmaya davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulü suretiyle karar vermek gerekirken yetersiz gerekçeyle reddi isabetsiz olmuştur.

2.Davalı-davacı kadının birleşen Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı nafaka davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır (HUMK.md.74).