2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; 31.08.2012 tarihli ek karar ve her iki dava (asıl karar) yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davalı-davacı kocaya gerekçeli karar, 30.07.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve koca tarafından 08.08.2012 tarihinde onbeş günlük yasal süre içersinde hüküm temyiz edilmiştir. Açıklanan sebeple 31.08.2012 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2.İşin esasının incelenmesine gelince; a- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadın yararına 7.000.00 TL maddi, 8.000.00 TL manevi tazminata hükmedildiğinin anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Mahkemece kısa kararda davacıya yoksulluk nafakası takdir edilmediği halde gerekçeli kararda yoksulluk nafakası takdir edilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktar. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK. m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/ kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.