2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacının davalıya fiziksel şiddet uyguladığı, bağımsız konut temin etmediği, davalı kadının da davacıya hakaret ettiği, gerçekeşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca daha ağır kusurlu ise de, davalının davaya itiraz hakkının kötüye kullanılması niteliğinde bulunduğu ve Türk Medeni Kanunun 166/2 maddesi koşulları oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.