2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kadının kıskançlık nedeni ile eşine baskı yaptığı, davalı kocanın da birlik görevlerini yerine getirmediği ve boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurluğu olduğunun anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3.-Davacı, dava dilekçesinde çalışmadığını belirterek 300 TL. nafaka talep etmiştir. Davacının bu talebi yoksulluk nafakası isteğini de kapsamaktadır. ekonomik ve sosyal durum araştırmasına göre herhangi bir işte çalışmayan, boşanma ile yoksulluğa düşecek olan ve boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusuru bulunmayan davacı yararına yoksulluk nafakasına (TMK md.

175.hükmedilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçe ile talebin reddi doğru görülmemiştir.