2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 9.4.2013 günü temyiz eden davacı S... Ö.... vekili Av. A... A... ve karşı taraf davalı SHÇEK vekili Av. H... S... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı torunları olan B... ve M... hakkında, Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 2009/87 değişik iş sayılı dosyası ile 5395 sayılı Yasanın 5/1-c maddesi uyarınca alınan koruma kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesinin üçüncü fıkrasında, Çocuk mahkemeleri ile Çocuk Ağır Ceza mahkemelerinin ve gerektiğinde Çocuk hakiminin bu Kanunda yazılı koruyucu ve destekleyici tedbirlerle ilgili olarak da karar vermeye görevli olduğu belirtilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.11.2012 tarih ve 2012/2-654 esas, 2012/817 karar sayılı kararı da bu gerekliliği açıklamaktadır. Koruma kararı verebilecek mahkemenin, bunun kaldırılmasında da görevli olacağı hususunda bir duraksama olmaması gerekir. Bursa'da Çocuk mahkemesi bulunmaktadır. O halde küçüklerle ilgili, Bursa 2. Çocuk Mahkemesi tarafından verilen koruma kararının kaldırılmasına da Çocuk mahkemesince karar verilmesi gerekir. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınır. Bu husus gözetilerek, Aile mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir