2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-davacı kadın, çalışmadığı için uğradığı maddi kayıp nedeniyle 10.000 TL.maddi tazminat talep etmiştir. Bu istek boşanmanın fer'i niteliğinde olmayıp Borçlar Kanunundan kaynaklanmaktadır ve Aile Mahkemesinin görevi kapsamında değildir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2. maddesi gözetilerek bu isteğin tefrik edilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru değildir.

3.Davalı-davacı kadın 27.12.2011 tarihli dilekçesi ile boşanmanın fer'i niteliğinde olmak üzere Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi gereğince 10.000 TL maddi tazminat isteğinde bulunmuştur. Davalı-davacı kadının bu isteği ile ilgili olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.