2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, manevi tazminat talebinin reddi, maddi tazminat ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise, kadının boşanma davasının kabulü, kadın lehine hükmolunan maddi tazminat ile yoksulluk nafakası, kadının mal rejimi davası için verilen tefrik kararı ve aile konutu şerhi konulması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, karısına onu istemediğini söyleyen davalı-davacı koca ile eşine hakaret eden davacı-davalı kadın, boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurludurlar. Eşit kusurlu eş yararına maddi tazminata hükmedilemez (TMK.md.174/1). Bu husus nazara alınmadan, davacı-davalı kadın yararına maddi tazminat takdir edilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacı-davalı kadın tarafından usulüne uygun olarak harç yatırılarak açılmış aile konutu şerhi konulması (TMK.md.194) ile ilgili bir dava bulunmadığı halde, mahkemece, 113 ada 4 parselde kayıtlı taşınmaz üzerine aile konutu şerhi konulması usul ve yasaya aykırıdır.