2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusura ilişkin gerekçe, tazminat taleplerinin reddi ve nafakaların miktarı yönünden; davalı- karşı davacı koca tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delilerden davalı-karşı davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ve birlik görevlerini ihmal ettiği; buna karşılık, davacı- karşı davalı kadının ise kocasına hakaret ettiği, birlikte yaşamaktan kaçınmak suretiyle birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davalı-karşı davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, her iki taraf da boşanma isteğiyle dava açtığına göre, davalı-karşı davacı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki koşulları oluştuğu ve boşanmaya davalı-karşı davacı kocanın davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.